Anasayfaİletişim
  • Kemal Özer Kimdir?
  • Makaleler
  • Fotoğraflar
  • Videolar
  • Kitaplar
  • Programlar
Konya’da doğdu. Çeşitli basın yayın kuruluşlarında çalıştı. Bilişim firmalarında yöneticilik yaptı. Halen Yeni Söz Gazetesi’nin Genel yayın Yönetmenliği görevini yürüyor. Sağlık ve Gıda Güvenliği Hareketi’nin Başkanı. Yayınlanmış 8 kitabı var. Yeni Söz’de ve çeşitli mecmualarda yazıyor. 2014 FETA ‘Emanet’ ödülüne layık görüldü.

İnsan bozulmuşsa…

Makaleler8 Temmuz 2015 Çarşamba

Kemal Özer'in Yeni Söz Gazetesi'nin 8 Temmuz 2015 tarihli nüshasındaki köşe yazısı
 

Hedef insan… Yani insanı bozmak!

İnsan bozulunca, eşya da asli hüviyetini kaybeder. Karada ve denizde fesat meydana gelir.

Bitki, hayvan, enzim, bakteri ve virüsün yaratılışına müdahale ettiğinizde de bozulan yine insandır.

Kısaca insan bozulmuşsa, her şey bozulmuş demektir.

İnsanda meleklik ve şeytanlık nüvesi birlikte yer alır. Aklını, ilmini, fennini, gayretini, zamanını, becerisini hayra yöneltirse arşa yükselir, şerre yönelttiği zaman da şeytanlaşır. İşte o zaman, Nâs suresinde şerrinden Allah’a sığınılması nasihat edilen “hannâs” ortaya çıkar.

Modern hannâs, tüm imkânını insanı kendine benzetmek için sarf ediyor. Bilimi, üniversiteleri, endüstriyi, modayı, müziği, filmi, çizgi filmleri, reklâmı, savaşı, ilacı, tohumu, aşıyı, genetiği, nano teknolojiyi, nükleeri, siyaseti, bürokratı kısaca neyi var neyi yoksa şer yolunda seferber etmeye çalışıyor.

Öncü bir tabakanın yetiştirilmesi için yapılanları “Müslüman halklar nasıl “normal”leştirildi” başlıklı yazımızda özetlemeye çalışmıştık. Şimdi de içe bakmayı deneyelim.

Nasıl ki dershaneler modern “Haşhaşinlerin insan havuzu” idiyseler, onların insan devşirme havzaları da üniversiteler.

Küresel yapıca akademisyenler, politika yapıcıları, bürokrasi ve istihbarat alanlarındakilerden tam bir itaat istenir. Bunun sağlanabilmesi için de, müfredat ve o müfredatı işleyecek kişiler son derece önemli.

Buralara gelecek kimselerde bilgi, ileri görüşlülük ve itikat aranmaz. Ehliyet ve liyakatten ziyade, puanına ve torpiline bakılır.

Malum, insan şekillendirmeye en elverişli varlık. Kimin eline düşerse, o şekil verir ona. Nasıl ki, ağaç bir kündekârî zanaatkârının eline geçtiğinde şaheser çıkarsa ortaya, oduncunun eline düştüğünde de vay haline o ağacın…

Hafta sonu kitap fuarında idim. Genetik mühendisliğinde okuyan bir gençle sohbet ettik. Bölüme gelen hemen herkesin tek gayesinin “zenginlik” olduğundan söz etti. Bölümünden mezun olacaklar hakkında söylediği endişeleri buraya yazsam pek çok kişi korkarım ki beni taşlar.

Başka öğrencilerden de üniversite hayatını yorumlamalarını istedim. Verilen pek çok bilginin lüzumsuzluğu, hocaların pek çoğunun İslam ve kendi kültürüne “yabancı” oluşları ve yenidünyayı algılamaktan uzak olduklarından dert yandılar. Bunlar derdi olan gençlerdi elbette.

Sadece hocalar ve öğrencilerden değil, aileler ve sistemden de müştekiler. Herkesin (istisnalar kaideyi bozmaz) tek derdi varmış, diplomayı kapıp devlete kapak atmak. Bir delikanlı ise, üniversitelerin en çok yetiştirdiği şeyin “terörist” olduğunu iddia etti.

Delikanlı “terörist” dediyse, dağa çıkıp PKK saflarında çarpışmaktan söz etmiyordu elbet. Devleti, milleti ve inancını düşünen olmadığını, verilen eğitimle materyalist insanlar yetiştirildiğini, bilimsel gelişmeyi kendi kariyer ve çıkarı yahut da ait olduğu yapının menfaatleri için insana “silah” olarak yöneltebileceğinden söz ediyordu.

Genel ahlak, görgü ve nezaket kaideleri konusundaki dibe vurmuşluk ise fikrini sorduğum gençleri en çok yaralayan mevzular. Özetle “hoca muallim gibi, öğrenci de talebe gibi değil” diyorlar.

İstanbul’un “köklü” ve “seçkin” üniversitelerinden birinde, kendi dersinde bir konuyu anlatmam için davet etmişti bir hoca. Bir salon dolusu üniversite son sınıf öğrencisine girizgâh mahiyetinde on sual yönelttim. Aslında ortalama genel kültür bilgisi olan herkesin bilebileceği suallerimden hiçbirine doğru cevap alamadım. Misafir karşısındaki laubalilik, yarısının cep telefonu ve tabletle meşguliyetleri, birinin de çekirdek yemesinden bahis bile açmak istemem.

Ez cümle, şimdi imtihana giren gençler, yerleştirme tercihleri yapıyor. Çevremden biliyorum, dert “adam olmak” falan değil, sadece ve sadece diploma. ‘Mezun olduğu gün devlette işi hazır mı, maaşı yüksek mi’ falan filanla meşgul aileler ve gençler...

Hep sorulan bir soru var: “Bu ülke ne zaman ve nasıl düzelir?” Cevabı için hiç beklemeden şöyle diyorum: “Ben ve sen düzeldiğimizde!”

İnsan önce kendine ve velisi bulunduğu yani Allah’ın emanet olarak verdiği ailesine bakması gerekmez mi? Çocuklarını hangi gaye için yetiştirdiysen, senin iyilikten nasibin o kadar. Bir millet geleceğini kime emanet ettiğinin farkında değilse, düzelme ve iyilik beklemek haksızlık olur.

Biliyoruz! Puanı tıbba, hukuka, mühendisliklere girmeye yeten hiçbir aile, eğitim fakültelerine göndermez çocuğunu. Oğlum/kızım dinine, diyanetine sahip çıksın, geçmişin bilinci, geleceğin derdi ile dertlenip, “iyi insanlar” yetiştirmek için öğretmen olsun istemezler. Bunu istiyorlarsa da, “mezun olduğunda hiç olmazsa öğrenmen olur”dan başka gayesi olan varsa çıksın meydana.

Biz 78 milyon kişiyiz (siz 1,5 milyar da diyebilirsiniz) ve biri birimizden yok farkımız! Kimse oturup gâvuru / batıyı / hannâsı suçlamasın!

Biz değil miyiz, insanın içinden çok kürküne, bilgisinden çok isminin başındaki unvanlara, vicdanından çok cüzdanına bakanlar? Biz değil miyiz, “çocuğumuzun afilli bir okulu/diploması, iyi bir maaşı, güzel bir evi ve arabası, zengin bir eşi olsun” diye düşünenler?

O halde ey insanlar! Ben değişmeden, sen değişmeden bu ülke değişmeyecek! İyi bir gelecek olamayacak! Küfrün ve kâfirin önünde zelil olmaktan kurtul(a)mayacağız! Bir kavim kendini değiştirmek için gayret etmedikçe, Allah (c.c.) o kavmi / bizi değiştirmez!

Kaynak: Yeni Söz 



İsim
Mail
Mesaj
Doğrulama: 2083610
 

Memuriyet belasi | 12.07.2015 14:06:11 Maişet için tarîk-i tabiî ve meşru' ve zîhayat; san'attır, ziraattır, ticarettir. Gayr-ı tabiî ise, memuriyet ve her nev'iyle imarettir. Bence imareti, ne nam ile olursa olsun, medar-ı maişet edenler bir nevi cerrar ve aceze ve seeledir. Fakat hilebaz kısmında... Bence memuriyete veya imarete giren, yalnız hamiyet ve hizmet için girmelidir. Yoksa yalnız maişet ve menfaat için girse, bir nevi çingenelik eder.

Münazarat - 39

Osmanlı Devletinin sonlarına doğru bu konuşmalar doğudaki aşiret reisleriyle bediuzzaman arasında geçmiştir. Daha o zaman memuriyet veyahut imaret in bize zarar vereceğine işaret edilmiş.

namık TANIK | 09.07.2015 23:26:43 hocam düşünemediklerimizi düşündürmeye görmediklerimizi göstermeye çalışıyorsunuz allah razı olsun hocam

Ayhan ÖZER | 08.07.2015 19:36:29 Allah razı olsun.

'Gülen Şeytanlar Tarihi' kitapçılarda
İyi Gıda Kötü Gıda
مكائد أبالسة الطعام Şeytan Ye Diyor'un Arapça baskısı çıktı
Şeytan Çıplak
Hangi Suyu İçmeli?
Ramazan Kitabı
Organ Nakli Hakkında Gizlenen Gerçekler
Yediklerimizin İçinde N(E) Var?
Müslüman'ın Diyeti
Şeytan Ye Diyor - İnsan Ne Yemeli Ne Yememeli?
Deccal Tabakta

2 Nisan 2018 Pazartesi

Kemal Özer TVNet'te 1 Nisan 2018


28 Mart 2018 Çarşamba

Kontv Düzlem'de konuştuk


Moral Fm'de: İyi gıda iyi gelecek

+ Devamı


TVNET Sağlık Raporu'ndayız

+ Devamı


Kontv'de Düzlem programının konuğuyuz

+ Devamı


TV24'de küresel tuzakları konuşuyoruz

+ Devamı


8 Ekim 2018 Ankara KAGEM Konferansı

+ Devamı


İFAM'da gençlerle buluştuk

+ Devamı


Ömer Öztürk Talebe Yurdunda konferans

+ Devamı


Ümraniye'de genç akademi - 2

+ Devamı